:EA نیاز به
معماري(Architecture) واژه ناشناخته اي نيست، لااقل براي مهندسان و آشنايان به رشته هاي مهندسي، كلمه معماري يادآور يك طرح و ديد همه جانبه و كلان بر ساختار و رفتار موجوديتي است كه داراي خواصي چون پيچيدگي و پويائي بوده و تهيه و نگهداشت آن مستلزم داشتن توجه ويژه اي به جامعيت، يكپارچگي، انعطاف پذيري و تعامل پذيري است. واژه معماري بيشتر در رشته هاي مرتبط با علوم ساختماني شنيده ميشود، آنجا كه معمار با نگاهي جامع به كليه عوامل تاثيرگذار بر بنا و با بهرهمندي از بهترين تجارب گذشته، طرحي از چگونگي ساخت عمارت با استفاده از قطعات سازنده اوليه ترسيم ميكند، علاوه بر اين معمار در تمامي طول مراحل طراحي و ساخت نيز حضور داشته و همه جوانب را تحت كنترل خود دارد.
در حوزه مباحث فناوري اطلاعات و ارتباطات نيز ابتدا اين مفهوم در محدوده سخت افزار اهميت پيدا كرد، زمانيكه موضوع استفاده مجدد از قطعات از پيش ساخته شده مورد توجه واقع شد و اين سئوال كه با چه تركيب و تلفيقي از عناصر موجود ميتوان سيستم جديد را طراحي نمود، موضوع معماري نيز به عنوان يكي از موضوعات مهم در حوزه سخت افزار مطرح گرديد. اين مبحث به تدريج در ساير حوزه هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات نيز وارد شد و هر جايي كه نياز بود كه ساختار و رفتار بطور توأم مد نظر قرار گيرند، معماري مورد توجه قرار گرفت.
بطور خلاصه ميتوان گفت تجربه ساير رشته هاي علوم و مهندسي ثابت كرده است كه عواملي نظير ابعاد، پيچيدگي، قابليت گسترش و نيازمنديهاي خاص، مهمترين پارامترهاي تصميم گيري در رابطه با لزوم هر نوع معماري به حساب ميآيند . به عبارت ديگر هر جا كه نياز به طراحي موجوديت يا سيستمي باشد كه ابعاد يا پيچيدگي آن از يك حد معيني فراتر رفته، يا نيازمنديهاي خاصي را تحميل نمايد، نگرش ويژه و همه جانبه اي را نياز خواهد داشت كه در اصطلاح به آن « معماري » گفته ميشود. معماري تركيبي است از علم، هنر و تجربه كه در رشته هائي نظير ساختمان داراي قدمتي چند هزارساله است.
زكمن، معماري سازمانی(Enterprise Architecture) را بصورت زير تعريف نموده است:
